Thursday، January 13، 2011

عرض کنم که بنده امروز یه امتحانی دادم که مطمئنم با کله می‌افتم. اینم بگم که من تا حالا تو زندگیم هیچ درسی‌ رو نیافتاده‌بودم و این اولین بارمه و یو کن ایمجین هاو اکسایتد آی ام اباوت ایت. حالا مهم نیست چون که این درس پیش‌نیازه و نمره‌اش تو معدل تاثیر نداره و اصلن این ترم فقط یکی از درسای من پیش نیست و تو معدل تاثیر داره که اونم مث سگ براش خوندم و خوب دادم‌ش. از اصل مطلب دور نشیم. بلاخره آدم نمی‌تونه که اولین بار افتادن‌شو نادیده بگیره. بنده هم امشب اومدم خونه و دیدم که به‌به! تنهام! شام چاق‌کننده‌ی مفصلی شامل کوردون‌بلو و پیازحلقه و کالباس بوقلمون و گوجه و کلم‌بروکلی و دووووغ گازدار (فک کن!) درست کردم و نشستم پای گودر + فیس‌بوک + فرندز و شامو ریختم تو خندق بلا و پشت بندش هم میلک‌شیک و سیگار زدم به عنوان دسر. بعدشم لنگامو انداختم رو میز و وقت گران‌مایه‌ی حمام کردن‌مو صرف گودر بی‌شرف کردم تا الان که ساعت 1 نصفه‌شبه و تازه به ذهنم رسیده یه پست هوا کنم و خبر مسرت‌بخش افتادن‌مو منتشر کنم. بعله آقا ما افتادیم دیگه. قربون شما. شب‌تون بخیر.